لیز لارنر، هنرمند برجستهٔ کالیفرنیایی، در آثارش به طور مداوم با مواد غیرمعمول و چالشبرانگیز بازی میکند. او با یادآوری یکی از آثارش در سال ۱۹۸۸ به نام «هر هنرمند یک نفس داد»، میگوید: «من از هنرمندان سراسر جهان خواستم که بر روی پتری دیشها نفس بکشند.» این اثر به نوعی یک پروژهٔ هنری بینالمللی بود که از بکتریهای نفس هنرمندان تشکیل شده بود.
تحول و دگرگونی در هنر
این اثر که در نمایشگاهی در سال ۲۰۲۲ به نمایش درآمد، دستخوش تغییرات جالبی شده است. برخی از باکتریها به «وافرهای خشک و زیبای رنگی» تبدیل شدهاند، در حالی که دیگر دیشها به شکل «سیاه و سبز عجیب و ترسناک» درآمدهاند. لارنر به خوبی نشان میدهد که هنر میتواند در دل تغییر و دگرگونی زنده بماند و به مخاطب خود تجربهای متفاوت ارائه دهد.
در نمایشگاه جدیدش در انگلستان، «خط سختی برای خم شدن» که در مرکز هنر کمدن لندن برگزار میشود، لیز لارنر با استفاده از پلاستیکهای یکبار مصرف، آثاری خلق کرده است که هم زیبایی و هم تهدید را به تصویر میکشد. او میگوید: «من در لس آنجلس زندگی میکردم که چین پذیرش پلاستیک آمریکایی را متوقف کرد. من این پلاستیکها را به استودیوم آوردم و آنقدر انبوه شد که مجبور شدم آنها را از سقف آویزان کنم.»
چالشهای زیستمحیطی و هنر
تحول در هنر لارنر نه تنها به زیبایی و جذابیت آن مربوط میشود، بلکه به چالشهای زیستمحیطی نیز اشاره دارد. او با انتخاب مواد بازیافتی به نوعی به انتقاد از فرهنگ مصرفگرایی میپردازد و به مخاطبان خود یادآوری میکند که هر قطعه از هنر میتواند داستانی عمیق دربارهٔ آسیبهای وارد آمده به محیط زیست روایت کند. در دوران کنونی که تکنولوژی و طبیعت به شدت در تضاد هستند، کارهای لارنر به عنوان تلاشی برای تحقق زیبایی در دل زشتیهای دنیا مطرح میشود.
