در بریتانیا، وضعیت خشکی خاک به یک معضل جدی تبدیل شده است. با افزایش کمبود رطوبت در خاک، زمینها در بیشتر نقاط انگلستان و ولز به شدت تشنه هستند و این موضوع میتواند عواقب وخیمی برای کشاورزی و اکوسیستم این کشور به همراه داشته باشد.
تعریف کمبود رطوبت خاک
کمبود رطوبت خاک (Soil Moisture Deficit یا SMD) به میزان رطوبتی اشاره دارد که خاک باید جذب کند تا به ظرفیت کامل خود برسد. زمانی که زمین بهطور کامل مرطوب است و آب اضافی از آن خارج میشود، گفته میشود که در «ظرفیت زراعی» قرار دارد. کمبود رطوبت خاک بهطور خاص به میزان بارندگی مورد نیاز برای پر کردن خاک تا ظرفیت زراعی آن اندازهگیری میشود.
در فصل زمستان، SMD در جنوب انگلستان معمولاً در حدود صفر قرار دارد. اما در تابستان، این میزان به حدود ۱۰۰ میلیمتر میرسد و در سالهای خشک ممکن است به ۱۵۰ میلیمتر یا بیشتر افزایش یابد. نقطهٔ نهایی خشکی، جایی است که خاک هیچ آبی برای دسترسی گیاهان ندارد که به آن «نقطهٔ پژمردگی دائمی» (Permanent Wilting Point یا PWP) گفته میشود.
عواقب ناشی از خشکی خاک
با افزایش SMD، کشاورزان و محققان نگران تأثیرات منفی بر محصولات زراعی و کیفیت خاک هستند. این خشکی میتواند به کاهش محصولات کشاورزی، افزایش هزینههای آبیاری و حتی تهدید امنیت غذایی منجر شود. همچنین، اکوسیستمهای طبیعی نیز تحت تأثیر قرار میگیرند و تنوع زیستی ممکن است به خطر بیفتد.
مقامات و محققان بهدنبال راهکارهایی برای مدیریت منابع آب و بهبود وضعیت خاک هستند. در این راستا، نیاز به تحقیق و توسعه فناوریهای نوین و پایدار برای حفظ رطوبت خاک و بهینهسازی مصرف آب بیشتر از هر زمان دیگری احساس میشود.
